Eurovisie Songfestival 1966 - 1975
Zaterdag 5 maart 1966
Grand Auditorium de RTL in Stad Luxemburg - Luxemburg
Voor het eerst wist België een fraai resultaat te behalen op een Eurovisie Songfestival. De jonge Tonia trad aan met het speelse "Un peu de poivre, un peu de sel" van de Vlamingen Phil Van Cauwenbergh en Paul Quintens. Udo Jürgens deed voor de derde keer mee en met "Merci Chérie" behaalde hij de eerste en tot nog toe enige overwinning voor Oostenrijk. Tijdens de reprise van zijn nummer zong Jürgens 'Merci Jury'. Zijn nummer groeide uit tot een evergreen. Udo Jürgens zelf werd een superster in de Duitstalige landen en in Nederland.
Zaterdag 8 april 1967
Grosser Festsaal der Wiener Hofburg in Wenen - Oostenrijk
Met de Grosser Festsaal der Wiener Hofburg kreeg het songfestival het meest konin- klijke decor tot dan toe. Het podium werd gedomineerd door een drietal ronddraaiende spiegels, zodat de kijkers bij momenten de artiesten van alle kanten konden bewonderen. Winnares werd Sandie Shaw met 47 punten; ze stak liefst 25 punten uit boven de nummer twee, de Ier Sean Dunphy. Op blote voeten zong zij de aanstekelijke song "Puppet on a string" voor het Verenigd Koninkrijk; een songfestivalevergreen.
Zaterdag 6 april 1968
Royal Albert Hall in Londen - Verenigd Koninkrijk
Opnieuw een statige locatie voor het songfestival; de prestigieuze Royal Albert Hall in Londen. Voor het eerst werd het Songfestival in kleur uitgezonden. Het podium was een grote replica van het Eurovisielogo, waardoor de artiesten telkens hun entree maakten. De puntentelling was één van de spannendste in de geschiedenis van het festival. Het Verenigd Koninkrijk - Cliff Richard met "Congratolations' - moest Spanje - Massiel met 'La, la, la' - laten voorgaan met welgeteld één punt.
Zaterdag 29 maart 1969
Teatro Real in Madrid - Spanje
Het Eurovisie Songfestival vond plaats in het toen pas gerenoveerde Teatro Real in Madrid. Wonderwel sloot de stemming af met vier winnende landen, te weten Nederland met Lenny Kuhr en 'De Troubadour', Spanje met Salomé en 'Viva Contando' , Engeland met Lulu en 'Boom bang a bang' en Frankrijk met Frida Boccara en 'Un jour, Enfant'.
Zaterdag 21 maart 1970
Rai Congrescentrum in Amsterdam - Nederland
Omdat er in 1969 vier winnaars waren, was het nog even koffiedik kijken waar het festival dit jaar plaats zou hebben. Nederland mocht in Amsterdam uiteindelijk het festival organiseren. Er waren 12 landen, omdat de Scandinavische landen en Portugal thuisbleven. Veel zou afhangen van de organisatie van Nederland. Ondanks het klein aantal deelnemers gaf de organisatie de critici lik op stuk met een mooi stukje televisie. Het decor was een huzarenstukje gebouwd met halve cirkels en bollen die bij elk nummer anders werden ingekleurd. Ierland won met Dana met 'All kinds of everything', nu een songfestivalevergreen. Julio Iglesias vertegenwoordigde Spanje.
Zaterdag 3 april 1971
Gaiety Theatre in Dublin - Ierland
Door de goede organisatie van Nederland het jaar ervoor, kon het festival zes extra landen inschrijven. Malta deed voor het eerst mee en deelde meteen in de klappen door als laatste te eindigen. De Scandinavische landen waren er, dankzij wat lobbywerk van onder andere de Belgische televisie, ook terug bij, behalve Denemarken dat halsstarrig thuisbleef. Monaco ging met de overwinning aan de haal met Séverine en "Un banc, un arbre, une rue".
Zaterdag 25 maart 1972
Usher Hall in Edinburgh - Verenigd Koninkrijk
Dezelfde landen als in 1971 kwamen in de Schotse hoofdstad ook weer hun licht opsteken. Voor het tweede jaar op rij ging een Franstalig nummer met de eer lopen. Nadat Vicky Léandros in 1967 al een poging had gedaan kon ze nu wél winnen voor Luxemburg, dit keer met "Après toi". Malta eindigde voor de tweede keer op rij als laatste, net voor België. Engeland werd nog maar eens tweede, met "Big steal or borrow". Zowel "Aprés Toi" als 'Big steal or borrow' zijn songfestivalevergreens.
Zaterdag 7 april 1973
Théatre Municipal in Stad Luxemburg - Luxemburg
Radio-Télé-Luxembourg opende de uitzending met enkele kiekjes van het Groothertogdom Luxemburg. Israël mocht voor het eerst meedoen en deed het verre van slecht met een vierde plaats; er waren 17 deelnemers. De overwinning ging nog maar eens naar een Franstalig nummer. "Tu te reconnaîtras" van de Luxemburgse Anne Marie David. Zij kon net de Spaanse Morcedades van zich afhouden met "Erès tu". Cliff Richard, met "Power to all our friends" aan zijn tweede Eurovisie poging toe, eindigde als derde. Israël mocht voor het eerst meedoen en deed het verre van slecht met een 4-de plaats.
Zaterdag 6 april 1974
The Dome in Brighton - Verenigd Koninkrijk
Luxemburg zag het niet echt zitten om voor het tweede jaar op rij het festival te organiseren en het was weer het Verenigd Koninkrijk dat inviel. De Britten kozen voor de kustplaats Brigh ton. Het decor voor editie 1974 was er eentje in ware discostijl, met veel glitter en glamour. Een passende omgeving voor de winnaars van de avond, Abba met "Waterloo", want zij traden in de meest trendy outfit van de avond aan. Italië werd vertegenwoordigd door Gigliola Cinquetti - winnares in 1964 - , dit keer met "Si". Ze eindigde tweede.
Zaterdag 22 maart 1975
St. Eriksmässan Alvsjö in Stockholm - Zweden
De Zweedse omroep SRT organiseerde het Eurovisie Songfestival in de St Eriksmässan, een plek waar op een gewone werkdag veehandel werd gedreven. Turkije deed voor het eerst mee aan het Eurovisie Songfestival en landde net als Malta een paar jaar terug op de laatste plaats. Nederland mocht het spits afbijten en deed dat weergaloos, zo zou later blijken. Het Nederlandse "Ding-a-Dong" van Teach-In bleek goed genoeg voor de eerste plaats met 152 punten. The Shadows, de vertegenwoordiging van het Verenigd Koninkrijk, met "Let me be the one" werden tweede met 138 punten.