Nadat München door het I.O.C. verkozen was om de Olympische Spelen in 1972 te organiseren, was het de bedoeling van de Duitsers om de erbarmelijke gedachte van Berlijn 1936 uit te wissen. Men wil- de de Olympiade vieren in alle eenvoud en toch een perfecte organisatie neer te zetten. Toch zou de bouw van alle accommodaties nog 172 miljoen DM kosten. Dit zouden wel de Spelen van "de kortste weg" worden, want alle voornaamste wedstrijdplaatsen waren samengebracht op het Overwiesenfeld een vroeger vliegveld. Deze Olympische Spelen zullen wel de geschiedenis ingaan door een gebeurte- nis die zeker niets met sport te maken heeft. 

5 September; de Spelen naderen het einde. Plots staat alles op zijn kop. Om vier uur 's ochtends trekt een acht man sterk Palestijns commando van de terroristische organisaties Zwarte September het Olympisch dorp binnen en over- valt paviljoen 31, het huis waar de Israëlische atleten verblijven. Ver- scheidene mensen kunnen ontsnappen maar voor acht leden van de ploeg breekt de tragedie los, zijn worden gegijzeld. De Pallestijnen eisen de vrijlating van 200 Arabieren die in Israël worden gevangen gehouden. Na lang onderhandelen krijgen de terroristen een vliegtuig dat hen naar Caïro moet bren- gen. Een plan opgezet door de Duitse politie valt verkeerd uit, een scherpschutter schiet niet raak ge- noeg en zo krijgt een Palestijn de kans om zelfmoord te plegen met een handgranaat en ....... samen met hem vliegt ook een helikopter de lucht in. De balans is gruwelijk zeventien doden. De ganse wereld is ontzet, maar de toen- malige voorzitter van het I.O.C. Brundage verklaart dat de Olympische Spelen door gaan.

Op sportief vlak heeft één man deze Spelen gedomineerd, de zwemmer Mark Spitz. Vier jaar eerder had hij al gezegd dat hij zeven gouden medailles wilde behalen. Maar de toen 18-jarige Mark Spitz haalde slechts twee gouden medailles en dit in de estafette nummers, een zilveren medaille op de 100 meter vlinderslag en een bronzen op de 100 meter vrije slag. Ondanks deze vier medailles was Spitz niet gelukkig, hij wilde meer. In München bereikte hij zijn doel, hij won zeven gouden medailles: vier in een individueel nummer (100 en 200 meter vlinderslag, 100 en 200 meter vrije slag) en drie in de es- tafettes (4x100 en 4x200 meter vrije slag en 4x100 meter wisselslag). Meteen was hij de eerste atleet die zoveel gouden medailles won op een Olympische Spelen.

Bij de vrouwen was het de amper 15 jarige Australische Shane Gould die het zwemmen domineerde, ze won drie gouden, één zilveren en één bronzen medaille. In de atletiek nummers waren de Amerikanen de grote verliezers van deze Spelen. Op de twee sprintnummers zorgde de Rus Valeri Borzov ervoor dat de Amerikanen zonder gouden medaille naar huis moesten en in het polsstokspringen was het de Oost-Duitse Wolfgang Nordwig die de Amerikanen versloeg. De Fin Lasse Viren boekte ook een dubbel succes door zowel de 5.000- als de 10.000 meter te winnen, opmerkelijk feit is wel dat de Fin tijdens de finale van de 10.000 meter ten val kwam maar dit belette hem niet ook nog een Olympisch record te lopen.

Een bijzondere grote ontgoocheling liepen de Amerikanen op bij het basketbal. Een hevig betwistte beslissing van de internationale scheidsrechter de Brit R.W.Jones gaf de Russen aan het eind van de wedstrijd een paar seconden extra speeltijd, die de Russen benutten om de eindstand op 51-50 te brengen. Zo kwam er een eind aan het Amerikaanse record van 63 opeenvolgende overwinningen sedert de introductie van het basketbal in 1936. De Amerikanen waren zo verbolgen dat ze weigerden de zilveren medailles in ontvangst te nemen. De Russische Olga Korbut wist iedereen te boeien tijdens het turnen. Haar landgenoot Vassili Alexeiev domineerde het gewichtheffen

Tegen alle verwachtingen in kreeg Montreal de Spelen van de XXI ste Olympiade toegewezen. Burge- meester Jean Drapeau van Montreal had iedereen kunnen overtuigen met de belofte dat Quebec een- voudige Spelen zou organiseren. De veiligheid van alle deelnemers zorgde voor bijkomende moeilijk- heden, zeker na wat er zich vier jaar eerder had voorgedaan, dit mocht in elk geval geen tweede keer gebeuren. Tenslotte hadden deze Spelen ook nog te lijden onder politieke spanningen. De Taiwanese atleten keerden het eerst naar huis terug omdat ze zich niet mochten aandienen als vertegenwoor- digers van China. De Afrikaanse ploegen gingen naar huis terug uit protest tegen een rondreis van een Nieuw-Zeelandse rugbyploeg in Zuid-Afrika het land van de apartheid.

Twee athleten drukten hun stempel op het atletiek gebeuren. De Fin Lasse Viren deed zijn dubbele overwinning 5.000- en 10.000 meter van vier jaar eerder nog eens over en de Cubaan Juantorena die een unieke dubbel lukte door zowel 400- als 800 meter te winnen. Toen Juantorena in Montreal aan- kwam had hij nog maar driemaal een 800 meter gelopen maar tegen zijn meesterschap was niemand opgewassen, hij zegevierde in een nieuwe wereldrecordtijd van 1 minuut 43 seconden 47 voor de Belg Ivo Van Damme. Vier dagen later won hij ook de 400 meter een afstand die hem beter lag.

Edwin Moses behaalde op deze Spelen zijn eerste grote overwinning op de 400 meter horden en ves- tigde tevens een nieuw wereldrecord. Moses zou nog vele jaren deze discipline blijven domineren en nog talrijke wereldrecords vestigen in dit nummer. Ook de Poolse Irena Szewinska leverde een puike prestatie, ze won de 400 meter, nadat ze eerder in 1964 al goud won op de estafette en in 1968 op de 200 meter.

De ster van München, Olga Korbut, nam ook deel in Montreal maar werd overvleugeld door een 14-jarige Roemeense Nadia Comaneci, die bij het turnen de eerste in de geschiedenis werd om op een Olympiade de maximum jurywaarde- ring van 10 punten te krijgen voor een oefening en dit dan nog op de allereerste dag van het turntoernooi! Aan het eind van het toernooi had ze nog 6 maal de hoogste waardering gekregen en de Russische Nelli Kim kreeg ook tweemaal een tien. De individuele kampioen bij de mannen, Nikolaj Andrianov uit de Sovjet-Unie was de grote ster van deze Olympische Spelen, hij behaalde maar liefst zeven medailles, 4 gouden, 2 zilveren en 1 bronzen medaille.

De Oost-Duitse dames domineerden het zwemmen, ze wonnen 11 van de 13 zwemnummers. De Ameri- kaanse heren deden nog beter, zij wonnen 12 van de 13 gouden medailles, de enige medaille die hen ontsnapte was die op de 200 meter schoolslag, die werd gewonnen door de Brit David Wilkie in de nieuwe wereldrecordtijd van 2.15.11 minuten. Het was het eerste goud voor Groot-Brittannië bij het heren zwemmen sinds 1908.

Het damesbasketbal, nieuw op de Olympische Spelen, introduceerde de langste atlete die ooit deel- nam. Dat was de Russische Iuliana Semjenova, die 2.18 m lang was en 127 kg. woog. Haar team won de gouden medaille waarmee ze een van de langste medaillewinnaars was in de geschiedenis, de he- ren meegerekend. De wraak waarop het Amerikaanse heren basketbalteam zich verheugde ging niet door omdat de Russen al in de halve finale door Joegoslavië werden uitgeschakeld. Ze legden de Ame- rikanen weer beslag op de Olympische titel en brachten hun trotse record op 69 overwinningen.

Het I.O.C. kon, nadat men in 1974 de Spelen toekende aan de stad Moskou, nog niet vermoeden welke moeilijkheden hen nog zouden wachten. Het voortbestaan van de Olympische Spelen heeft aan een zijden draad gehangen. Op het gebied van accommodaties was er in Moskou geen enkel probleem. De moeilijkheden begonnen pas nadat Sovjet troepen in het begin van 1980 Afghanistan binnen vielen. Op 20 januari deed de Amerikaanse president Jimmy Carter, via de televisie, een oproep om de Spelen te boycotten om alzo de Russen onder druk te zetten zich uit Afghanistan terug te trekken, maar het Krimlin weigerde zich neer te leggen bij de eis van de Amerikanen. Zo werd de sportwereld verdeeld in twee kampen. Men liet trouwens niet na de Spelen van Moskou te vergelijken met die van 1936 in Ber- lijn. In de voetsporen van de Verenigde Staten volgden de Bondsrepubliek Duitsland, Japan, Canada, Noorwegen, Kenia en nog andere landen die op sportgebied niet zoveel betekenden. Ook de Volksrepu- bliek China, die zich opmaakte om weer tot de Olympische beweging toe te treden, behoorde tot de wegblijvers. Heel wat landen kozen uiteindelijk voor een tussen oplossing. Zo wilden ze wel deelnemen aan de wedstrijden maar niet aan de officiële plechtigheden, ze wilden niet dat de vlag van hun land werd gehesen bij een eventuele zege en het volkslied mocht ook niet gespeeld worden. In beide geval- len eisten ze de Olympische vlag en de Olympische hymne in de plaats. Ondanks de afwezigheid van de Amerikanen bereikten de Olympische Spelen een hoog peil.

In de atletiek beleefde de Sovjet-Unie een ware triomf. Van de zevenendertig gouden medailles gingen er vijftien naar Sovjet-Russische athleten. De grote verrassing kwam van de Britten met vier titels (100 meter, 800 meter, 1500 meter en de tienkamp). Individueel groeide de Ethiopiër Miruts Yifter uit tot één van de grote figuren op de Spelen. Hij deed wat Lasse Viren vier- en acht jaar eerder ook had gedaan namelijk de 5.000- en 10.000 meter winnen. Ook boei- end waren de duels tussen de twee aartsvijanden Sebastian Coe en Steve Ovett. Gedurende de maanden die de Olympische Spelen vooraf gingen hadden beiden door hun recordverbeteringen de aandacht van de hele sportwereld op zich ge- vestigd. In Moskou eindigde het duel gelijk. Ovett won de 800 meter, nadat Coe zich had laten insluiten maar de uitslag van de 1.500 meter was net andersom één Coe, twee Ovett. Het polsstokspringen stond in Moskou op een zeer hoog niveau, hier werd de Pool Wladislaw Kozakiewicz winnaar en dat met een nieuw wereldrecord.

Meer nog dan de atletiek had het zwemmen te lijden onder de afwezigheid van de Amerikanen. Maar toch was er één atleet die de geschiedenis ingaat met name Salnikov, hij won niet alleen de 1.500 meter maar was ook de eerste zwemmer die onder de 15 minuten bleef. Hij vestigde een fantastisch wereldrecord van 14 minuten 58 seconden 27. Daarmee was hij de eerste die vijftien keer na elkaar een 100 meter zwom in minder dan één minuut.

In het turnen werd bevestigd wat men vier jaar eerder al vreesde, adolescenten kwamen niet meer in aanmerking voor de zege. De 19-jarige Nadia Comaneci, de grote vedette van Montreal, had geen enkele kans meer tegen de Russische Yelena Davidova, een zestienjarige van 1 meter 42 lang en 33 kilo. Bij de mannen was de grote ster de Rus Alexander Ditiatin hij won niet minder dan acht individuele medailles.

In Moskou lieten de tweelingen van zich horen, drie tweelingen wonnen goud bij roei- en worstelnum- mers. Op de baan werd een heel ongebruikelijk record gevestigd. Toen Olga Roekavisjnikova over de finish ging bij de laatste vijfkampwedstrijd had ze een puntentotaal dat haar een nieuw wereldrecord opleverde. Maar haar landgenote Olga Nadjezda Tkatsjenko haalde, hoewel ze 0,4 seconden later fi- nishte dan Olga, een nog hoger punten totaal. De arme Olga ging aldus de geschiedenis in als houdster van het kort stondigste wereldrecord.

De Cubaanse zwaargewichtbokser Teofilo Stevenson werd de eerste en enige bokser die in drie Olym- piades goud won in dezelfde gewichtsklasse, de Hongaar Laszlo Papp, die ook drie gouden medailles bij elkaar bokste op eerdere Spelen deed dat wel in twee verschillende gewichtsklassen. Het dames- hockeytoernooi, nieuw op deze Spelen, lever- de het debuterende Zimbabwe meteen zijn eerste gou- den medaille op terwijl bij de mannen India een record vestigde door voor de achtste maal goud te behalen.

Ondanks de boycot van de Oost-Europese landen was het aantal deelnemende landen ongekend groot. De Chinese volksrepubliek was er voor het eerst, maar ook kleinere mogendheden als de Salomon-ei landen, Mauritius, Gambia en Qatar maakten hun Olympisch debuut. 

Dankzij de nabijheid van Hollywood werd de openingsceremonie een waar spektakel. Onvergetelijk waren de tientallen piano's die een tableau vormden aan één kant van het Colosseum-stadion, het stadion dat ook in 1932 dienst had gedaan.

De naam Frederick Carlton "Carl" Lewis staat bij velen in het geheugen gegrift. Met zijn vier gouden medailles werd hij een waardig opvolger van Jesse Owens. Op de 200 meter bleef hij, ondanks de te- genwind, maar 0,08 seconde boven het wereldrecord. Ook Lewis' landgenote Valerie Brisco-hooks werd beroemd met haar drie gouden medailles. Zij is de enige atlete die goud won op zowel de 200 als de 400 meter. Sebastien Coe probeerde zijn titel op de 1.500 meter te verdedigen maar hij moest het goud afstaan aan het Braziliaanse loopwonder Joaquim Cruz en genoegen nemen met zilver. Het emo- tionele hoogtepunt vormde de trots van Said Aouita, die voor Marokko het goud won op de 5.000 me- ter.

Bij de zwemwedstrijden vielen drie deelnemers op.de Amerikaanse Tracy Caulkins zwom met krach- tige slagen af op de overwinning op de 400 meter. Later won ze nog twee gouden medailles. Michael Gross uit West-Duitsland, bijgenaamd "De Albatros" vanwege zijn enorme spanwijdte, won goud op de 100 meter vlinderslag en op de 200 meter vrije slag telkens in een nieuwe wereldrecordtijd. Greg Lou- ganis maakte furore door twee keer goud te behalen bij het schoonspringen, op de 3 meter plank en bij het torenspringen. Zijn laatste sprong was een halsbrekende salto van drie-en-een-halve schroef, om- gekeerd en gehurkt.

De eerste Olympische titel voor China werd gewonnen door Haifeng Xuin het vrij pistool schieten 50 meter. De grootste winnaars waren de turnster Ecaterina Szabo uit Hongarijë met vier gouden en één zilveren medaille en de turner Li Ning uit China die driemaal goud, tweemaal zilver en éénmaal brons won. De oudste winnaar van een gouden medaille in Los Angeles was William Buchan uit de Verenigde Staten, hij won met zijn 49 jaar en 91 dagen de zeilrace in de Starlasse en dat terwijl zijn zoon en naamgenoot William diezelfde dag ook een gouden medaille won de de Flying-Dutchman-klasse. De jongste medaillewinnaar was de Roemeense turnster Simona Pauca zij was 14 jaar en 317 dagen

De toewijzing van de Olympische Spelen aan Seoul, Zuid-Korea, stuitte op heel wat verzet bij de lan- den van het Oostblok, en niet in het minst bij het vijandige Noord-Korea. De Oostblok landen zagen wel af van een boycot maar Noord-Korea niet en dit land werd gevolgd door Ethiopië en Cuba. En zo waren na 12 jaar de drie grote landen, Amerika, Sovjet-Unie en de DDR nog eens samen om deel te nemen aan de Olympische Spelen. 

Het belangrijkste nieuwsfeit van deze Spelen was niet op sportief vlak te zoeken maar wel het feit dat een atleet betrapt werd op het gebruik van doping. Dit was zeker niet het eerste dopinggeval in de ge- schiedenis van de Olympische Spelen, maar het sloeg wel in als een bom. 

Midden in de nacht verspreidde het nieuws zich dat een sprinter betrapt was op het gebruik van Anna- bolica. Die atleet was niemand minder dan de Olympische kampioen op de 100 meter Ben Jonhson, amper 36 uur na zijn zege tegen Carl Lewis moest hij opnieuw zijn medaille inleveren. Nog dezelfde nacht vloog hij terug naar huis. Johnson zou de geschiedenis ingaan als de grootste Olympische be- drieger. Johnson werd voor twee jaar geschorst. 

Toch waren er op deze Spelen ook nog sportieve hoogtepunten. De sprintnummers werden gedomi- neerd door de Amerikaanse Florence Griffith-Joyner, zij werd de absolute koningin van de atletiek, ze veroverde niet minder dan vier medailles. Op de 100 meter was ze de beste in een tijd van 10.54 se- conden, op de 200 meter liep ze een nieuw wereldrecord haar tijd 21.34 seconden en haar derde gou- den medaille won ze op de 4 x 100 meter. Nadien wist ze de Amerikaanse coach van de 4 x 400 meter ploeg nog te overtuigen haar te laten deelnemen aan dit nummer om zo haar vierde gouden medaille in de wacht te slepen. Maar de Russische Olga Bryzgina was op dit nummer te sterk voor haar en zo moest "Flo-Jo" genoegen nemen met slechts zilver. 

Bij het zwemmen waren er drie atleten die zich lieten opmerken. Vooreerst was er de Oostduitse Kris- tin Otto die alle records brak door zes maal goud te behalen en dit in de sprintnummers. De Ameri- kaanse Janet Evans toonde zich de beste op de langere afstanden, zij behaalde drie gouden medailles. Bij de mannen was er de Amerikaan Mat Biondi die het record van Mark Spitz, zeven gouden medailles, wou evenaren. Maar op de 200 meter vrije slag, brons, en op de 100 meter vlinderslag, zilver liep het mis. Op de overige vijf nummers waaraan hij deelnam won hij wel iedere keer goud. Het was ook voor het eerst dat de profs uit het tenniscircuit mochten deelnemen aan de Olympische Spelen. Bij de man- nen won Mecir het goud en bij de vrouwen was Steffi Graf de sterkste.

De 52-jarige Reiner Klinke uit West-Duitsland won zijn zesde gouden medaille in de dressuur en zijn achtste medaille tijdens vijf Spelen in een periode van 24 jaar.